كند بايد پنج شبانه روز نماز بخواند و اگر شش نماز از شش روز از او قضا شده بايد شش شبانه روزنماز بخواند و هميچنين براى هر نمازى كه به نمازهاى قضاى او اضافه شود ، بايد يك روز بيشتر بخواند تا يقين كند به ترتيبى كه قضا شده بجا آورده است ، مثلًا اگر هفت نماز از هفت روز نخوانده باشد ، بايد هفت شبانه روز قضا نمايد . ليكن گفتيم كه رعايت اين احتياط لازم نيست . مسئله 1449 - كسى كه مثلًا چند نماز صبح يا چند نماز ظهر از او قضا شده و شمارهء آنها را نمىداند ، مثلًا نمىداند كه سه يا چهار يا پنج نماز بوده ، چنانچه مقدار كمتر را بخواند كافى است . ولى اگر شمارهء آنها را مىدانسته و فراموش كرده ، بهتر آن است به قدرى نماز بخواند كه يقين كند تمام آنها را خوانده است ، مثلًا اگر فراموش كرده كه چند نماز صبح از او قضا شده است و يقين دارد كه بيشتر از ده تا نبوده ، ده نماز صبح بخواند . البتّه لازم نيست و همان مقدار كمتر كافى است . مسئله 1450 - كسى كه فقط يك نماز قضا از روزهاى پيش دارد ، بنابر احتياط مستحب اگر ممكن است بايد اوّل آن را بخواند بعد مشغول نماز آن روز شود و نيز اگر از روزهاى پيش نماز قضا ندارد ، ولى يك نماز يا بيشتر از همان روز از او قضا شده است ، در صورتى كه ممكن باشد بنابر احتياط مستحب بايد نماز قضاى آن روز را پيش از نماز اداء بخواند . مسئله 1451 - اگر در بين نماز يادش بيايد كه يك نماز يا بيشتر از همان روز از او قضا شده ، يا فقط يك نماز قضا از روزهاى پيش دارد ، چنانچه وقت وسعت دارد و ممكن است نيّت را به نماز قضا برگرداند ، مىتواند نيّت نماز قضا كند مثلًا اگر در نماز ظهر پيش از تمام شدن ركعت دوّم يادش بيايد كه نماز صبح آن روز قضا شده در صورتى كه وقت نماز ظهر تنگ نباشد مىتواند نيّت را به نماز صبح برگرداند و آن را دو ركعتى تمام كند بعد نماز ظهر را بخواند ، ولى اگر وقت تنگ است يا نمىتواند نيّت را به نماز قضا برگرداند ، مثلًا در ركوع ركعت سوّم نماز ظهر يادش بيايد كه نماز صبح را نخوانده ، چون اگر بخواهد نيّت نماز صبح كند يك ركوع كه ركن است زياد مىشود ، نبايد نيّت را به قضاى صبح برگرداند . مسئله 1452 - اگر از روزهاى گذشته نمازهاى قضا دارد و يك نماز يا بيشتر هم از همان روز از او قضا شده ، چنانچه براى قضاى تمام آنها وقت ندارد ، يا نمىخواهد همه را در آن روز بخواند ، مستحب است نماز قضاى آن روز را پيش از نماز اداء بخواند ، و احتياط